រដ្ឋ series

ខ្ញុំយល់សប្តិឆុតណាស់

រដ្ឋ — Tue, 03 Nov 2009 01:56:09 +0000

ខ្ញុំយល់សប្តិឆុតណាស់ ឲ្យតែយល់ឃើញអ្នកណា អ្នកនោះប្រាកដជាមានរឿងហើយ…

ហេតុអ្វីរូបភាពដែលមិនដែលបានឃើញ វាកើតក្នុងអារម្មណ៍ពេលដេកលក់ទៅកើត? ក្នុងសៀវភៅខ្លះគេពន្យល់ថា យ៉ាងហោចណាស់ក៏យើងបានគិតឃើញអ្វីៗទាំងនោះបីឬបួនថ្ងៃមុនយល់សប្តិដែរ តែនេះគ្មានទេ វាកើតឡើងឯកឯងតែម្ដង ។

ចាប់តាំងពីខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ថា សុបិនរបស់ខ្ញុំតែងខុសពីធម្មតាមក ខ្ញុំតែងប្រយ័ត្នប្រយែងជានិច្ច ។

Posted in ពីនេះពីនោះ, អំពីណារដ្ឋ

កុនថ្មី ឬគ្រាន់តែជាការស្រមើស្រមៃរបស់ផលិតករភាពយន្តខ្មែរ?

រដ្ឋ — Wed, 28 Oct 2009 01:38:41 +0000

ប្រហែលជាសល់តែមួយផ្ទាំងនេះផងក៏មិនដឹង ខ្ញុំឃើញបិទនៅផ្នែកខាងក្រោម នៃទូដាក់ថាសវីដេអូរឿងជាច្រើនរបស់ហាងលក់ស៊ីឌីមួយឈ្មោះស្មាតឌីស នៅផ្សារទំនើបសូរិយាជាន់ទី៣ ។ J7 គឺជាផ្ទាំងឃោសនាភាពយន្តមួយ ដែលខ្ញុំទើបឃើញប៉ុន្មានខែមុន ហើយមានការភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង ។

តើវាជាកុនថ្មីស្ដីពីមហាវីរក្សត្រខ្មែរមួយរូបមែនទេ? គ្រាន់តែឃើញរូបក៏ដឹងបាត់ទៅហើយ ។ ខ្ញុំព្យាយាមសាកសួរអ្នកលក់ពីរឿងនេះ គាត់បានត្រឹមឆ្លើយថាមិនមានរឿងនេះទេ ក្រដាសមួយផ្ទាំងនេះ គ្រាន់តែគេព្រីនហើយយកមកបិទតែប៉ុននោះ ។ អ្វីដែលចង់ដឹងគឺ ថាវាជារបស់ថ្មី ឬចាស់ប៉ុននោះ ។ ខ្ញុំបានស្វែងរកព័ត៌មានពី J7 នេះ តែគ្មានតម្រុយឡើយ សូម្បីក្នុងឥន្ថឹណិត រូបនេះក៏គ្មានដានដែរ គឺគេលុបចោលសល់តែស្រមោលមួយនៅវេទិកាមួយនោះ ។

COMING SOON នេះគឺតាំងពីប្រមាណ ៥ឬ៦ឆ្នាំ(?)មុនម្ល៉េះបើតាមដឹង ។ ដំណឹងនេះសាបរលាបទៅវិញក៏យូរដែរហើយ ប៉ុន្តែពេលខាងមុខនេះ កុនខ្នាតខ្លីជយវរ្ម័នទី៧ នឹងមានមុខម្ដងទៀតជាមិនខាន ។

Posted in ភាពយន្ត

រូបថ្ងៃនេះ៖ ពាក់មួកមានរូបបេះដូង

រដ្ឋ — Tue, 20 Oct 2009 07:05:05 +0000

គុណសម្បត្តិពេលពាក់មួក៖

ការពារសុវត្ថិភាព
ការពារកម្ដៅថ្ងៃដែលប៉ះស្បែកមុខ
កុំឲ្យប៉ូលីសផាកពិន័យ
ជួយលើកសម្រស់ខ្លះ បើសិនមួកស្អាត

គុណវិបត្តិពេលពាក់មួក៖

ហប់
ពិបាកទុកដាក់ពេលទៅណាម្ដងៗ ព្រោះមានចោរចាំលួច
ធ្វើឲ្យក្ដៅក្បាល លទ្ធផលគឺនឹងជ្រុះសក់នៅថ្ងៃណាមួយ
ផ្ញើទាំងមួក ទាំងម៉ូតូ បានន័យថាចំណាយx២

មានអ្វីចង់និយាយ និយាយជាមួយ WordPress! haha

Posted in ពីនេះពីនោះ

តាំងពីថ្ងៃនោះ ឥឡូវស្រណុកហើយ

រដ្ឋ — Tue, 20 Oct 2009 06:08:20 +0000

តាំងពីថ្ងៃនោះ (ថ្ងៃអង្គារ ទី៦ តុលា ២០០៩) នៅអូរឫស្សីម៉ូតូខ្ញុំបែកកង់ ។ មានជាងប៉ះកង់មួយកន្លែងនៅក្បែរផ្សារអូរឫស្សី គឺជិតគ្នានឹងកន្លែងដែលប៉ូលីសចាំផាកអ្នកណាជិះបញ្ចាស់ទិសផ្សារ ។ គាត់គាស់សម្បកមើល ពោះវៀនម៉ូតូរយះ ។ គាត់ឲ្យដូរ ខ្ញុំក៏ត្រូវតែដូរតាមដែរ មិននឹកស្មានថាគាត់បោកប្រាស់សោះ អស់ ១៥,០០០៛ ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងទេ ឆឲ្យខ្ញុំដូរសម្បកទៀត គាត់ថាសម្បកប្រេះហើយ ។ មិនដូរទេ ព្រោះអ៊ុយឡត់… ទ្រាប់ប្រើសិនទៅ ។

បានជាដឹងដោយសារ ល្ងាចថ្ងៃដដែលនោះ ខ្ញុំទៅហាត់ប្រាណនៅស្តាត លុះចេញមកវិញ ព្រះជាម្ចាស់! បែកទៀត! បណ្ដើរមកក្រៅបងម៉ូតូឌុបចិត្តល្អប្រាប់ថា នៅមុខហ្នឹងស្ដាំដៃមានជាងប៉ះ ។ ហេហេ ជាងលើកនេះទំនងណាស់ មិនចេះកោរទេ គាត់គាស់មើល ម៉ែអើយ! រយះខ្លាំងជាងអាពោះវៀនចាស់ផន់ខ្ញុំទៅទៀត គឺរយះដូចគេវះនឹងចុងកំបិតចុងស្រួចដ៏មុតថ្លាមួយអ៊ីចឹង ។ គាត់ប្រាប់ថា ពោះវៀនហ្នឹងអាអន់ទេ ដូរកន្លែងគាត់ទៅមានអាល្អ ។ ពោះវៀនរយះនោះ គាត់ថាតម្លៃត្រឹមតែ ៦,០០០៛ ទៅ ៧,០០០៛ប៉ុននោះឯង ។ ឆ្ងល់ណាស់ ជាងពីព្រឹកធ្វើអ៊ីចឹង សង្ឃឹមថាមានគេចូលប៉ះទៀតឬអត់ហ្ន៎ ។ ខ្ញុំត្រូវអស់ ១៥,០០០៛ទៀតល្ងាចនោះ ។

មិនទាន់ចប់ទេ កម្មពៀររឿងម៉ូតូ ខ្ញុំជំនាញហើយ ។ ប្រហែលជាធ្លាយទៀត មិនដឹង ព្រោះបីថ្ងៃម្ដងវាចេះតែធូរហើយធូរទៀត ខ្ញុំឃើញជិះបានចេះតែជិះសិនទៅ ព្រោះគ្មានអីផង សប់ម្ដង ៣០០៛ ជិះសិនទៅ ខ្ជិលខាតពេលចូលជាងច្រើនដងពេក ។

ក្លិកក្លក់ៗ! ច្រវាក់វាធូរ! ថ្ងៃក្រោយមកទៀត ខ្ញុំចូលជាងឲ្យគេរឹតច្រវាក់ ។ ពុទ្ធោ! ជាងថាម្ញ៉ុងច្រវាក់ក្រោយសឹកអស់ហើយ ដូរទៅ ខ្ញុំមានផ្លាស់តើ អាហ្ស៊ីនម៉ង បើយកខ្ញុំលក់ឲ្យតែ ៨,០០០៛ទេ ។ ពេលហ្នឹង ខ្ញុំពុំទាន់មានលុយទិញទេ ប្រាប់គាត់ឲ្យរឹតប្រើប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតសិនទៅ ។

នឹកទៅគួរឲ្យអស់សំណើចដែរពេលនេះ ។ ក្រោយមកទៀត បានខ្ញុំដូរម្ញ៉ុងនោះ គាត់ឲ្យជិះសាក ហើយខ្ញុំថាស្រួលហើយ មិនប្រាកដប្រជាសោះ ឲ្យតែជិះបានប្រុយ! ខ្ជិលតាប៉ែច្រើន ។ មែន! មិនទាន់ស្រួលឯណា ខ្ញុំថាធូរច្រវាក់ដដែល ប្រហែលវាប៉ះនឹងគំរបវាទេដឹង ។ ទើបតែថ្ងៃនេះ មើលម្ដងទៀត គឺម្ញ៉ុងតូចខាងមុខវាលាន់ ក្លិកក្លក់ម្ដង ។

ថ្ងៃនេះ ឲ្យគាត់(ជាងជិតផ្ទះ)មើលឲ្យរួចស្រេចម្ដង ។ គាត់ឲ្យទៅពីម៉ោងព្រឹកបន្តិចមក ព្រោះខ្ញុំប្រាប់រវល់ម៉ោង ៨ ។ ទៅដល់កន្លែងគាត់ម៉ោង ១០ ។ សំនូមពរឲ្យគាត់ត្រួតពិនិត្យពោះវៀនដែលវាចេះតែធូរនោះ ជាការសម្រេច ។ ឆែកចុះឡើង គ្មានតំរុយថាធ្លាយត្រង់ណា យើងស្ញេញដាក់គ្នាទាំងក្មួយគាត់ ទាំងគាត់ ហាហា គឺមកពីខ្យល់ចេញតាមវ៉ាល់ហើយ ស៊ីតស៊ីតវាអាចចេញមកម្ដងបន្តិចដែលយើងមិនដឹង ទើបវាឆាប់ស្ប៉េតដូចនេះ ។ បញ្ហាច្រវាក់ ក៏ត្រូវបានបញ្ចប់គ្រានោះដែរ ។ រឿងហ្វាមុខម្ដង ។ ពុំមានស៊ីញ៉ូប្រដេញប្រដួលដូចគេទេ គ្រាន់តែវាមិនភ្លឺពេលខ្លះ ហើយអត់តែម្ដង ។ អានេះបានថ្និតជាងគេ ស៊ីម៉ោងព្រោះវាខូចតិចជាងគេ ហាហា ជាងឡើងវិលមុខ ព្រោះប្រើពេលយូរ ។ តាមពិតមកពីវាដាច់ខ្សែហ្នឹងឯង បានមិនភ្លឺ ។ ព្រឹកនេះអស់តែ ៤,០០០៛ទេ ជិះស្រួលដូចដើមវិញហើយ និងលាងសម្អាតអស់ ២,០០០៛ទៀត អ៊ែមស៊ែមម៉ង ។ ច្រវាក់ ដល់វាស្រួលចឹងទៅ យើងអាចជ្រេតាមចិត្ត ឯភ្លើងហ្វាខាងមុខវិញស្រួលមិនខ្លាចគេបុក ព្រោះជិះពេលយប់វាមានផាសុក ណាស់ ។ នឹកៗទៅចង់តែបិទតែមឲ្យខ្មៅក្រិបដូចស្ទាវគេទេ តែដូរចិត្តវិញ ព្រោះនាំតែខាតលុយ ។

មានរឿងមួយទៀតចង់សួរ កន្លែងបង់ពន្ធផ្លូវនៅក្បែរទួលទំពូងឥឡូវគេឈប់ធ្វើការបាត់ហើយ ថារកទៅទិញក្រដាសពន្ធ ២០០៩ មកបិទ ខ្ញុំរកទិញចំថ្ងៃគេឈប់ ប្រហែលប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ ព្រោះឮថាគេជិតចុះឆែក ចាប់ហើយ ។ តើខ្ញុំគួរទៅខាងណាវិញ?

នេះហើយម៉ាយភើហ្វិច Dream

Posted in ពីនេះពីនោះ, អំពីណារដ្ឋ

ភីធ័រភីធីហ្គ្រូ រំខានបន្ទប់ទឹករបស់ខ្ញុំ

រដ្ឋ — Mon, 19 Oct 2009 12:38:19 +0000

ខ្ញុំដូចជាអត់ទ្រាំពុំបានមែនជាមួយ ភីធ័រមួយនេះ ។ មិនត្រឹមតែវាមួយទេ ដែលអុកឡុកបន្ទប់ទឹករបស់ខ្ញុំ ប្រហែលម្នាក់ទៀតជាបរិវារ ឬប្រពន្ធវាមិនដឹង ព្រោះមើលមិនស្គាល់សោះ ។ ប្រហែលជាមានបន្ទប់សង្ងាត់ស្អីគេមួយ (Chamber of Secret) នៅក្រោមនោះមិនដឹង ។ ខ្ញុំមិនចង់សម្លាប់មនុស្សទេ តែនៅតែបង្ខំទៀត ។

ភីធ័រ ឬហៅថា វ៉មធែល គឺជាមិត្តភ័ក្តិជិតស្និទ្ធរបស់ជេម ផោតធ័រ (ឪពុករបស់ហារី) ។ លោកអ្នកប្រហែលជាស្គាល់សត្វកណ្តុរដែលនៅជាមួយរ៉ូន ហើយមើលទៅ គឺភីធ័រនេះឯងបានកាឡាខ្លួនជាសត្វកណ្ដុរដើម្បីគេចខ្លួនពីការតាមចាប់របស់ស៊ីរៀសប៊្លែក ព្រោះខ្លួនបានក្បត់ជាមួយជេម ឲ្យវ៉ុលឌ័រម័រសម្លាប់ជេម និងប្រពន្ធរបស់គាត់យ៉ាងអនោចអធម ។ ហាហា កណ្ដុរដ៏ធាត់មួយនេះពិតជាអាក្រក់ណាស់…

ឲ្យតែឃើញវារត់កាត់ផ្ទះខ្ញុំ ខ្ញុំហៅវាថា ភីធ័រភីធីហ្គ្រូៗៗ…

Posted in ការកម្សាន្ត, ពីនេះពីនោះ

ចង់ឲ្យមនុស្សស្រីស្រលាញ់រហូតងាយទេ

រដ្ឋ — Mon, 19 Oct 2009 02:35:46 +0000

អាចមានវិធីច្រើនយ៉ាងសម្រាប់ពិសោធ និងទទួលបានស្នេហ៍ពិតពីមនុស្សស្រីដែលយើងកំពុងស្រលាញ់ តែម្សិលមិញខ្ញុំទទួលបានការលើកទឹកចិត្តមួយពីប្អូនស្រីម្នាក់ ។ វាគ្មានអ្វីពិបាកនោះទេ តែវាក៏មិនប្រាកដថាយឺតពេលដែរ…

បងដឹងទេ ចង់ឲ្យមនុស្សស្រីស្រលាញ់យើងខ្លាំង ហើយស្រលាញ់ជារៀងរហូតនោះ មិនពិបាកទេ គឺមនុស្សប្រុសនោះត្រូវស្មោះតែនាងម្នាក់ ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងទេ ហើយស្មោះនោះត្រូវឲ្យរឹងមាំផងដែរ…

ស្មោះនោះវាស្មោះពេកទៅហើយ ចុះបើយើងកំពុងតែស្មោះ ស្រាប់តែពេលមួយគេលែងទទួលបាន ឬអាចថាគេអស់ចិត្ត អាហ្នឹងគិតម៉េចវិញ? តាំងពីដឹងកំហុស បងបានធ្វើល្អរហូតហើយ ខ្លាចតែដល់ពេលនោះអ្វីៗវាមិនដូចមុននោះទេ ។ អ្វីៗមកពីបង ធ្វើខុសម្ដងហើយម្ដងទៀត ។ ពេលនេះកំហឹងវានៅពេញតែក្នុងចិត្តនាងអស់ទៅហើយ (ខ្ញុំគ្រាន់តែគិត) ។

បងមិនខុសទាំងស្រុងទេ ។ តាមខ្ញុំយល់ គាត់មិនខឹងនោះទេ គ្រាន់តែអន់ចិត្តនឹងបងប៉ុណ្ណោះ គឺអន់ចិត្តដែលបងធ្វើនូវអ្វីដែលគាត់មិនចូលចិត្ត ។ មនុស្សស្រីចិត្តទន់ទេ ឲ្យតែបងកែខ្លួននោះនៅមានសង្ឃឹមនៅឡើយ ។

យី!បងប្រុស… មានគិតអាម៉េច តែស្មោះនោះមិនមែនបានន័យថា ស្មោះដប់គត់ឯណា!

ឬនេះគ្រាន់តែជាគំនិតរបស់មនុស្សស្រីដូចគ្នា ? សូម្បីប្អូនក៏ជឿថាបងនៅមានសង្ឃឹមដែរ គឺដូចដែលបងកំពុងតែគិត ព្រោះចំហាយត្រជាក់ពីចិត្តរបស់នាង បានរសាត់មកប៉ះអារម្មណ៍បងតិចៗដែរ ។

ប្អូនដឹងទេ ហេតុអ្វីក៏ក្ដីស្រលាញ់ពីមនុស្សស្រីម្នាក់ពេលខ្លះ ហាក់បញ្ចេញមក តែពេលខ្លះលាក់កំបាំងមិនឲ្យដឹងសោះតែម្ដង នេះឬចរិតមនុស្សស្រីដែលស្មោះសរម្នាក់? ពីមុនបងមិនដែលដឹង ដល់ពេលដឹង ដឹងនៅពេលដែលដុំភ្លើងកំពុងតែឆេះក្ដៅទៅវិញ ។ បងរាងហើយ គឺវាក្ដៅរលាកដល់បេះដូងដ៏ក្រហមហើយទន់របស់បង ក្ដៅផ្សាជាងប្ល៊ែកឡាបែលទៅទៀត ។ បងសមមុខណាស់ទៅហើយ ដែលគេធ្វើដាក់យ៉ាងនេះ…

មនុស្សស្រីហ្នា៎បង បើបញ្ចេញក្ដីស្រលាញ់ឲ្យដឹងជ្រាលជ្រៅពេក ហើយកាលណាមនុស្សប្រុសនោះដឹង គេនឹងបានចិត្ត អាចនឹងជាន់ឈ្លីចិត្តឲ្យរងទុក្ខក៏ថាបាន ពិតជាគ្រោះថ្នាក់ណាស់ ។ អ៊ីចឹងហើយ ទាល់តែលាក់ទុកខ្លះបានបាន ។

មែនហើយ មុននេះខ្ញុំមានរឿងមិនសប្បាយចិត្តជាមួយបណ្ដូលចិត្ត គឺមកពីខ្ញុំធ្វើឲ្យគេមិនសប្បាយចិត្ត មកពីខ្ញុំស្ដីមិនស្ដាប់ ប្រាប់មិនតាម ។ ល្ងាចនេះ បងចង់តែផឹកស្រាឲ្យស្រវឹងទេ ដើម្បីឲ្យដេកលក់ស្រួល ។ បងសុំសួរមួយបានទេ បើបងចង់តែផឹកស្រាអ៊ីចឹង ប្អូនខឹងដែរទេ?

មិនខឹងទេ តែមិនចូលចិត្ត ។ កុំអីល្អជាង កុំយកស្រាមកធ្វើជាគ្នាពេលពិបាកចិត្ត ។ អ៊ីចឹង ពេលមានបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ លោកអូបាម៉ា គាត់ទៅអង្គុយផឹកដែរបាត់ទៅហើយ ។

មើលគេនិយាយដល់ណាណីហើយ … ផឹកតែមួយកំប៉ុងទេ ។

និយាយមែនហ្នា៎… មានតែមនុស្សល្ងង់ទេ ដែលយកស្រាមកដោះស្រាយបញ្ហា ។ អូខេ! មួយកំប៉ុងបាន តែមួយកំប៉ុងកូកា ។

បងជាមនុស្សល្អ ហើយស្មោះទៀត ត្រូវតែស៊ូ ស៊ូ សូមឲ្យបងជោគជ័យ…

ម៉េចក៏ដឹងថាបងស្មោះ? ប្អូនស្រីឆ្លើយថា “ មិនដឹងដែរ” ៕

Posted in ពីនេះពីនោះ, អំពីណារដ្ឋ

រឿងនិទានមុនចូលគេង៖ នេះឬពូថៅតា?

រដ្ឋ — Sun, 11 Oct 2009 05:12:54 +0000

មានតំណាលមកថា បុរសកាប់អុសម្នាក់រស់នៅជាមួយប្រពន្ធកម្សត់ ដោយរកស៊ីតែកាប់អុសលក់ ដោយប្រើពូថៅដ៏កញ្ចាស់របស់គាត់មួយ… ។ មានថ្ងៃមួយបុរសនោះចេញទៅកាប់អុសនៅក្នុងព្រៃដូចសព្វមួយដងដោយទុកប្រពន្ធឲ្យនៅចាំផ្ទះ ។

…មកដល់ព្រៃក្បែរមាត់ស្រះទឹកដ៏ធំមួយ ។ គាត់បានកាប់ឈើសម្រាប់ធ្វើអុសបានខ្លះហើយ ចៃដន្យអីពូថៅរបស់គាត់បានរបូតផ្លែធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទឹក ។ ពេលនោះគាត់មិនដឹងគួរធ្វើម្ដេចទេ គាត់ចាប់ផ្ដើមអស់សង្ឃឹមក្នុងចិត្ត ព្រោះអស់ពីផ្លែពូថៅតែមួយនោះទៅ គាត់មិនដឹងបានអ្វីប្រកបរបរសម្រាប់ចិញ្ចឹមជីវិតទៅថ្ងៃមុខទៀត ។ គាត់អង្គុយយំរហ៊ឹមតែម្នាក់ឯងជិតដង្គត់ឈើមួយ… ស្រាប់តែមើលទៅផ្ទៃទឹក ពពុះទឹកក៏ខ្ជោលឡើងខ្ពស់ទៅៗ អារក្សទឹកក៏បានផុសបង្ហាញខ្លួនច្បាស់នៅមុខរបស់គាត់ ។ មែនហើយសំឡេងថ្ងូរខ្សឹកខ្សួលរបស់បុរសកាប់អុសដ៏កម្សត់នោះ បានធ្វើឲ្យរំជួលដល់អារក្សទឹក ។

មក៍នេះមិនមែនមានការអ្វីទេ គឺមក៍ស្ដីឲ្យតែម្ដង ។ អារក្សទឹកក៏ធ្វើទឹកមុខមាំ តែភ្នែកនៅមមីនៅឡើយ ដូចទ្រង់ទើបភ្ញាក់ពីដេក ហាហា រួចក៏និយាយទៅកាន់បុរសកម្សត់ ដោយសំឡេងគ្រលរៗរបស់គាត់ ៖

-នែ៎! តាចាស់ម្ដេចក៏មកអង្គុយយំក្បែរមាត់ទឹកនេះទៅវិញ ដឹងថារំខានយើងកំពុងដេកទេ? ទៅ! ចង់យំអី ទៅយំនៅផ្ទះតាឯងទៅ! យើងថ្លង់ណាស់… (យី! ម៉ោហៅគេតាចាស់ចឹង គេទើបអាយុវ័យកណ្ដាលមនុស្សសោះហ្នឹង-ដឹងហៅចឹងគេអន់ចិត្តហ្អេ-បុរសនោះគិតតែក្នុងពោះ) ។

-«ខ្ញុំកំពុងតែពិបាកចិត្ត ម្ដេចលោកម្ចាស់មកស្ដីចំអកខ្ញុំទៀត? ខ្ញុំយំព្រោះបាត់ផ្លែពូថៅ! ចាប់ពីល្ងាចនេះ មិនដឹងបានអ្វីរកស៊ីទៀតទេ ហើយទៅដល់ផ្ទះច្បាស់ជាត្រូវមាត់ម៉ែប្រពន្ធមិនខាន» ។ (ហាហា អាប៉ិនេះទំនងខ្លាចប្រពន្ធផងតើ!) ។ បង្អាក់បន្តិចបុរសកម្សត់ត្អូញត «បានជាលោកម្ចាស់មកដល់ហើយ ខ្ញុំសូមអង្វរលោក ជួយមុជទឹកស្រង់យកផ្លែពូថៅឲ្យខ្ញុំបានទេ?»

អារក្សទឹកមើលទៅទឹកមុខបុរសកម្សត់នោះ គួរឲ្យអាណិតពេក ក៏និយាយបែបធម្មតាៗ លែងគំហកឲ្យដូចមុនទៀត «អើ! យើងអាណិតតាឯង ជួយម្ដងចុះហ្អា! ចាំមួយភ្លេច យើងជ្រមុជទឹកយកផ្លែពូថៅឲ្យ» ។

អារក្សទឹកងើបផុសពីទឹកភ្លាម ដោយកាន់ជាមួយផ្លែពូថៅមាសដ៏ភ្លឺស្ញាចមក ភ្លឺនោះភ្លឺស្ទើរស្រឡេវភ្នែកបុរសយើង ។ រួចសួរថា «នេះឬពូថៅតា?» ។ បុរសយើងគ្រវីក្បាលពីរដង រួចឆ្លើយ «ទេ មិនមែនជារបស់ខ្ញុំទេ» ។ អារក្សទឹកបោះផ្លែពូថៅមាសទៅលើគោករួចមុជទឹកម្ដងទៀត ។

អារក្សទឹកងើបផុសពីទឹកវិញ ដោយកាន់ជាមួយផ្លែពូថៅប្រាក់ដ៏ចែងចាំងមកជាមួយផង ។ រួចសួរថា «នេះឬពូថៅតា?» ។ បុរសយើងគ្រវីដូចមុន រួចឆ្លើយ «ទេ មិនមែនជារបស់ខ្ញុំទេ» ។ អារក្សទឹកបោះផ្លែពូថៅប្រាក់នោះទៅលើគោករួចមុជទឹកម្ដងទៀត ។

លើកទីបី អារក្សទឹកងើបឡើង មានកាន់ផ្លែពូថៅយ៉ាងកញ្ចាស់មួយមកសួរបុរសកម្សត់ ។ «នេះ ឬពូថៅថា?» បុរសឃើញភ្លាមងក់ក្បាលញាប់ស្មេរស្ទើរតែជ្រុះមកដី ព្រោះបានផ្លែពូថៅសំណព្វចិត្តដូចចិត្តគាត់មកវិញ ។

ចំណែកអារក្សទឹកក៏ញញឹមដែរព្រោះឃើញ បុរសនោះសប្បាយចិត្តឡើងវិញ តែគិតក្នុងចិត្តថា «យីតាចាស់នេះ ថាល្ងង់ក៏ថាបាន ឃើញរបស់មានតម្លៃហើយបែរមិនចង់បាន បែរជាចាំចង់បានតែរបស់ចាស់របស់ខ្លួនវិញ ពិតជាឆោតមែន ។ តែគួរសរសើរគាត់វិញទេ ព្រោះគាត់ជាមនុស្សលោកម្នាក់ដែលកាន់ពាក្យសច្ចៈ មិនចង់បៀតបៀនទ្រព្យអ្នកដទៃ មានទឹកចិត្តបរិសុទ្ធ ស្មោះត្រង់ ធ្វើឲ្យយើងជាអារក្សទឹកនេះ ស្ងើចចំពោះគាត់ណាស់ »។

គិតរួចអារក្សទឹកក៏និយាយទៅកាន់បុរសនោះថា «នែ៎ តា! យើងឃើញតាឯងក្រស្សត់រហេមរហាមពេកចឹង យើងឲ្យផ្លែពូថៅទាំងអស់នេះទៅតាចុះ តែតាត្រូវសន្យាធ្វើជាមនុស្សល្អ មានទឹកចិត្តប្រពៃគួរឲ្យគេគោរពផង! យើងសុំតែប៉ុណ្ណេះទេ» ។ ឮភ្លាមបុរសយើងអរខ្លាំងណាស់ ក៏ទទួលរបស់ទាំងនោះពីអារក្សទឹក ហើយថ្លែងអំណរគុណដោយព្រមទទួលពាក្យសន្យានោះ ។

រវល់តែអរពេក មិនដឹងថាអារក្សទឹកទៅវិញពីអង្កាល់ គ្រាន់តែងាកមកឃើញពពុះទឹកផុលៗ បញ្ជាក់ថាអារក្សគាត់ទៅវិញហើយ ព្រោះប្រញាប់ទៅដេកផង មិនបាននៅឲ្យបុរសយើងជម្រាបលាទាន់ទេ ។ … ព្រះអាទិត្យជិតលិចទៅវិញហើយ បុរសកម្សត់ក៏ប្រញាប់រូតរះដោយដៃម្ខាងយួរផ្លែពូថៅទាំងបី ដៃម្ខាងលីកំណាត់អុសមួយបាច់សំដៅលំនៅស្ថានដើម្បីជួបប្រពន្ធសំឡាញ់ ។ និយាយពីមុខគាត់វិញរីកដូចគ្រាប់ជីត្រូវទឹកចឹង…

បន្ទាប់ពីបានពូថៅមាស ពូថៅប្រាក់ហើយ បុរសកាប់អុស និងប្រពន្ធរបស់គាត់បានក្លាយជាគ្រួសារធូរធារមួយ ហើយគាត់និងប្រពន្ធគាត់លែងរកស៊ីកាប់អុសលក់ដូចមុនទៀតហើយ ។ គាត់រស់នៅយ៉ាងសុខសាន្តជាមួយប្រពន្ធគាត់ ដោយមិនដែលប្រាសចាកពីអ្វីដែលបានសន្យាបានមួយអារក្សទឹកឡើយ ។

ថ្ងៃមួយបុរសកាប់អុស (សុំហៅគាត់អ្នកកាប់អុសដដែលចុះ ព្រោះធ្លាប់ហៅចឹងហើយ) កើតក្ដីអផ្សុក គិតបបួលប្រពន្ធសំឡាញ់របស់គាត់ទៅលេងទឹកស្រះបានម្ដង ព្រោះគាត់ខានទៅទីនោះយូរហើយ ។ ឧត្តមភរិយារបស់គាត់ក៏ យល់ព្រម ។ (យី! គូស្នេហ៍ចំណាស់មួយនេះ អីក៏រ៉ូមែនទិកម៉េះ អត់គិតយកកូនចៅអីនឹងគេទេ – តែយ៉ាងណា ក៏ពួកគាត់រស់នៅយ៉ាងមានសុភមង្គលដែរ) ។

ព្រឹកឡើងគាត់ទាំងពីរនាក់ក៏ចេញ ដំណើរទៅស្រះទឹកនោះដូចគ្រោងទុក ទាន់អារុណសួស្ដីអារុណរះ….

កំពុងតែសប្បាយភ្លេចខ្លួន ។ បុរសកាប់អុស ក៏នៅឆ្ងាយពីប្រពន្ធគាត់… ពុធ្ធោ! បាត់ប្រពន្ធខ្ញុំទៅណា ។ ប្រពន្ធគាត់បានលង់ទឹកបាត់ហើយ ។ យី! អាឡៃទៅណាបានអត់នៅមើលយាមចឹង យ៉ាប់មែនគ្នាតែពីរនាក់សោះហ្នឹង! គាត់ខំមុជទឹកតាមរកដែរ តែគ្មានប្រយោជន៍ឡើយ គាត់រកមិនប៉ះសោះ ។ សង្ស័យធ្លាក់ដល់ឋានភុជង្គនាគបាត់ ឬក៏ត្រីស៊ីអស់មិនដឹង …

បុរសយើងអង្គុយសំកុក នឹកស្រណោះប្រពន្ធយ៉ាងខ្លាំង ។ ឱ! គូជីវិតអើយ ម្ដេចត្រូវព្រាត់គ្នាដោយងាយស្រួលបែបនេះ សុខៗទៅបាត់ តើឲ្យបងរស់គ្មានអូនម្ដេចទៅ!! ហ៊ឺហ៊ឺហ៊ឺ… (ផ្អែមល្ហែមផស់គាត់ដែរហ្នឹង) ។ មិនបាច់ប្រាប់ទាន់ទេ វគ្គត្រូវអារក្សទឹកចេញទៀតហើយ ។ សំឡេងយំថ្ងូររបស់គាត់ ធ្វើឲ្យអារក្សទឹកទ្រាំស្ងៀមមិនបាន ព្រោះរឿងវាកើតក្បែរដែនដីរបស់គាត់ ត្រូវតែឈឺឆ្អាល ។

-«នែ៎ តា! យំរឿងអ្វីហ្នឹង?» អារក្សសួរ ។
-«អូ! បាទលោកម្ចាស់ … ជួយខ្ញុំផង ខ្ញុំបានបាត់ប្រពន្ធជាទីស្រឡាញ់ខ្ញុំហើយ … នាងលង់ទឹកអម្បាញ់មិញនេះឯង …»។ និយាយបណ្ដើរយំបណ្ដើរ អត់បានគួរសមអ្នកមកសួរនាំអីទេ មនុស្សកំពុងពិបាកចិត្ត ។

អារក្សទឹកយល់ហេតុការណ៍ ក៏ថាកុំភ័យចាំយើងជួយ ។ ភ្លាមៗ អារក្សទឹកមុជទឹកប្រូង ។ ដើម្បីសាកចិត្តបុរសនោះថាគាត់ស្រឡាញ់ប្រពន្ធគាត់ប៉ុណ្ណា អារក្សទឹកក៏ធ្វើជាបីនារីក្មេងម្នាក់ដ៏មានសម្រស់ផូរផង់ (សូម្បី Freshy girl 2008 នៅចាញ់សម្រស់នាងផង) ងើបចេញពីទឹក រួចសួរទៅកាន់បុរសយើងថា «នេះឬប្រពន្ធរបស់តា?» ។ បុរសយើង ឃើញស្រីស្អាតដែលដេកសន្លប់ក្នុងដៃដែលអារក្សត្រកងមកភ្លាម សំឡឹងចង់ធ្លាក់ភ្នែក ។ គាត់នៅគិតបង្អង់មួយសន្ទុះតូច រួចឆ្លើយថា «បាទ! ហ្នឹងហើយប្រពន្ធខ្ញុំ» ។ កន្តុមឆែបកង្កែបឆា! អារក្សទឹកមិននឹកស្មានបុរសយើង ឆ្លើយបែបអ៊ីចឹងសោះ ។ អារក្សទឹកធ្វើមុខមាំ ដោយខឹងពេកស្ដីបន្ទោសបុរស ថាធ្វើជាមនុស្សមិនគួរណា ក្បត់សូម្បីតែប្រពន្ធខ្លួនឯង មិនគោរពពាក្យសច្ចៈ ។ ឱ! អ្នកកែប្រែចរិតហើយ ពេលមានពេលបាន មិនគិតកាលកម្សត់កម្រជាមួយគ្នាទេឬអ្វី?

ដោយឃើញអារក្សទឹកមានការយល់ច្រឡំមកលើខ្លួន បុរសអ្នកកាប់អុស បានឆ្លើយតបវិញយ៉ាងរហ័សនូវអ្វីដែលគាត់បានសម្រេចចិត្តឆ្លើយនោះ ។ ហើយដោយសារចម្លើយដ៏មានលក្ខណៈឡូហ្ស៊ិករបស់បុរសកាប់អុស អារក្សទឹកក៏បាត់ខឹង ហើយយល់ពីបំណងល្អរបស់បុរសយើងផង ក៏ជួយស្រង់ប្រពន្ធពិតប្រាកដរបស់គាត់មកវិញ ហើយជួយសង្គ្រោះស្ត្រីទាំងពីរឲ្យផុតពីគ្រោះថ្នាក់ផងដែរ ។ អារក្សទឹកបានលើកស្ត្រីក្មេងទីពីរនោះឲ្យធ្វើជាប្រពន្ធបុរសយើងម្នាក់ទៀត ។ ពួកគេទាំងអស់ ស្រុះស្រួលគ្នាហើយ ហើយបានថ្លែងអំណរគុណដល់អារក្សទឹកដែលធ្លាប់មានគុណម្ដងជាពីរដង រួចក៏លាត្រឡប់ទៅកាន់លំនៅស្ថានវិញ ។

ចាប់ពីពេលនោះមក បុរសកាប់អុសរស់នៅជាមួយប្រពន្ធទាំងពីរយ៉ាងមានសេចក្ដីសុខក្សេមក្សាន្តតរៀងទៅអឺយហោង ៚

Posted in ការកម្សាន្ត, សៀវភៅ

Repost: ស្រីខ្មែរទៅវត្ត

រដ្ឋ — Sat, 12 Sep 2009 11:41:38 +0000

ឲ្យតែចូលដល់រដូវបុណ្យទានម្ដងៗ យើងនឹងឃើញសម្រស់នារីខ្មែរត្រូវបានបង្ហាញតាមរយៈការស្លៀកពាក់ស្អាតបាតបែបប្រពៃណីខ្មែរយួរស្រាក់ទៅវត្តមិនខាន ។ ហេតុដូចនេះហើយ កំលោះដូចជាពួកយើង មិនបណ្ដែតបណ្ដោយភ្នែក មិនមើលបានឡើយ ព្រោះជាឱកាសកម្រដែលបានឃើញនារីខ្មែរតែងខ្លួនម្ដងៗ ថាវាប្លែកយ៉ាងណា ។

សម្រាប់ខ្ញុំ មិនថាតាមផ្លូវ តាមណាតាមណីទេ ឲ្យតែបានមើលខ្ញុំស្រលាញ់ណាស់ មើលមិនចង់ដាក់ភ្នែកទេ ព្រោះស្អាតពេកទាំងកូនខ្មែរសុទ្ធ ទាំងកូនកាត់ចិន ។ ជាពិសេសក្នុងឱកាសបានជូនអ្នកម្ដាយទៅទីអារាម ខ្ញុំមិនព្រមឡើងសាលាឆាន់ ឬព្រះវិហារអីទេ សុខចិត្តនៅចាំគាត់នៅខាងក្រៅព្រោះបានមើលគេដើរ…

គ្រានេះ សូមអញ្ជើញកំសាន្តតាមរយៈបទចម្រៀងប៉ុន្មានបទខាងក្រោមដោយមេត្រី ។

Posted in ចម្រៀង, ដំណឹងផ្សេងៗ

រូបថ្ងៃនេះ៖ ដោះទុក្ខសត្វតូច ឬបន្ទោបស្សាវៈ

រដ្ឋ — Tue, 08 Sep 2009 12:49:29 +0000

សូមផ្នែកសុភាពបុរស ការដោះទុក្ខសត្វតូចពាសវាលពាសកាលដូច្នេះ ប្រយ័ត្នមានគេឃើញ ។ គួរធ្វើនៅទីកំបាំង ទើបសមគួរ ហាសហា៎ ថាតែគេថ្ងៃហ្នឹងខ្ញុំដែរ តែមានគុម្ពោតព្រៃបាំងផង! សង្គ្រោះបានចេះតែសង្គ្រោះទៅ ។

Posted in ពីនេះពីនោះ, My Photos

វ៉ិបសាយអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ

រដ្ឋ — Tue, 08 Sep 2009 03:02:13 +0000

ម្សិលមិញពេលទៅសាសាឃើញក្រដាសផ្សព្វផ្សាយថ្មី ដែលគេទើបតែបិទ ។ គឺគេផ្សាយពីគេហទំព័រមួយ “ smartcambodia.com” ហើយមានប្រកាសជាវិចារណកថា របស់លោកមីសែល ត្រាណេផង ។ ចូលទៅមើលទៅ ឃើញមានអត្ថបទជាច្រើនសុទ្ធតែសរសេរពីសម័យបុរេប្រវត្តិសាស្ត្រផង មត៌កប្រវត្តិសាស្ត្ររូបី និងអរូបីផង គួរឲ្យចង់ស្វែងយល់ណាស់ ។

Posted in វ៉ិបសាយ

រដ្ឋ series

ខ្ញុំ​យល់​សប្តិ​ឆុត​ណាស់

កុន​ថ្មី ឬ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​ស្រមើ​ស្រមៃ​របស់​ផលិតករ​ភាពយន្ត​ខ្មែរ?

រូប​ថ្ងៃនេះ៖ ពាក់​មួក​មាន​រូប​បេះដូង

តាំង​ពី​ថ្ងៃនោះ ឥឡូវ​ស្រណុក​ហើយ

ភីធ័រ​ភីធីហ្គ្រូ រំខាន​បន្ទប់​ទឹក​របស់​ខ្ញុំ

ចង់​ឲ្យ​មនុស្ស​ស្រី​ស្រលាញ់​រហូត​ងាយ​ទេ

រឿង​និទាន​មុន​ចូល​គេង៖ នេះ​ឬ​ពូថៅ​តា?

Repost: ស្រី​ខ្មែរ​ទៅ​វត្ត

រូប​ថ្ងៃ​នេះ៖ ដោះ​ទុក្ខ​សត្វ​តូច ឬ​បន្ទោបស្សាវៈ

វ៉ិបសាយ​អំពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ

ខ្ញុំយល់សប្តិឆុតណាស់

កុនថ្មី ឬគ្រាន់តែជាការស្រមើស្រមៃរបស់ផលិតករភាពយន្តខ្មែរ?

រូបថ្ងៃនេះ៖ ពាក់មួកមានរូបបេះដូង

តាំងពីថ្ងៃនោះ ឥឡូវស្រណុកហើយ

ភីធ័រភីធីហ្គ្រូ រំខានបន្ទប់ទឹករបស់ខ្ញុំ

ចង់ឲ្យមនុស្សស្រីស្រលាញ់រហូតងាយទេ

រឿងនិទានមុនចូលគេង៖ នេះឬពូថៅតា?

Repost: ស្រីខ្មែរទៅវត្ត

រូបថ្ងៃនេះ៖ ដោះទុក្ខសត្វតូច ឬបន្ទោបស្សាវៈ

វ៉ិបសាយអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រខ្មែរ