ស្ដាយយប់ ខែ កញ្ញា 6, 2009
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ, អំពីណារដ្ឋ.3 comments
ល្ងាចនេះ ខ្ញុំរើក្នុងកាតាបចាស់មួយ ឃើញកូនសៀវភៅតូចមួយ ដែលសឹងតែភ្លេចថាមានវាទៅហើយ ។ សៀវភៅនេះជាកាដូពីមិត្រភក្តិម្នាក់ ។ បើកមើលប៉ុន្មានទំព័រទៅ ក៏ឃើញមានកំណាព្យចាស់ជាងដប់ដែលសរសេរឡើងវិញ និងអាថ្មីបីបួនផង ។ ភ្នកថា ឱ! កាលនោះចិត្តអង្គអញវក់តែនឹងកំណាព្យទេតើ មិនដូចឥឡូវសោះ ដែលវក់តែនឹងរឿងលោកិយសុទ្ធសាធ…
ខាងក្រោមនេះ នឹងមានសេចក្ដីក្នុងកាព្យមួយនោះហើយ ។
សង្ខេប៖ កាលខ្ញុំនៅជាសិស្សលីសេនៅឡើយ ចាំបានថាកាលនោះ ពុំដឹងជាអ្វីឲ្យតែពេលយប់ឡើង ខ្ញុំមិនចង់ចូលគេងសោះឡើយ ព្រោះថាវេលាយប់ខ្លីណាស់ បើនឹងសម្រាកទៅតើមានពេលឯណានឹងបានកំដស្បៃរាត្រីដែលស្ងាត់មនោរម្យទៅ ព្រោះអីពេលថ្ងៃបើមិននៅសាលា ក៏ទៅជួយម៉ែនៅឯផ្សារដែរ ។ ពុំបានដូចចិត្តគ្រប់ពេលទេ ព្រោះនៅយប់ជ្រៅពុំមែនបានន័យថា ខ្ញុំសម្ងំរៀនសូត្រ បើកគម្ពីរវេទឯណាមកមើលនោះទេ ព្រោះយប់ជ្រេទៅ បន្ទាប់ពីអាស្រ័យបាយនៅម៉ោងជាង ៨យប់ និងងូតទឹករួចរាល់ ក៏តាំងឡើងទៅលើផ្ទះ បម្រុងរំឭកមេរៀនខ្លះ តែត្របកភ្នែកវាទន់ទេរទៅៗរកកលតែបិទ ។
សូមលើកកំណាព្យមួយស្រង់ចេញពីកូនសៀវភៅនោះមក មានចំណងជើងថា “ ស្ដាយយប់” មើលកាលបរិច្ឆេទ វាត្រូវបានតែងចប់ក្នុងថ្ងៃទី ៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០០៨ ។
១. ព្រះអាទិត្យ ខិតបាំងភ្នំ ទុំមេឃា
ប្រែនភា ជាងងឹត បន្តិចម្ដង
យប់ចូលដល់ ខ្យល់បក់វូ ត្រជាក់ខ្នង
គ្រានេះម្ដង ដូចបំណង ប៉ងរាត្រី ។
២. រាត្រីស្ងាត់ បាត់សំឡេង លែងបារម្ភ
នាំរូបខ្ញុំ ផ្ដុំចិន្តា ចារសម្ដី
ហេតុកំណត់ កត់ចំណាំ ចាំសេចក្ដី
រឿងថ្មីៗ លៃយ៉ាងណា ចារសៀវភៅ ។
៣. រៀនក៏ចូល មូលក្នុងចិត្ត ឥតទោម្នេញ
ខំទន្ទេញ ដេញខ្សឹបខ្សឹប ដ្បិតយប់ជ្រៅ
ចូលចិត្តតែ កែអផ្សុក សម្ងំនៅ
ងងុយហៅ ទៅដំណេក ដេកពេលណា?
៤. ស្ដាយពេលយប់ គ្រប់រាត្រី វែងអន្លាយ
ចិត្តមិនណាយ កាយនិត្យនៅ នៅដល់ណា
ឲ្យតែបាន ប្រាណជាឈឺ ក៏មិនថា
ចឹងបានថា ខ្ញុំខុសគេ មែនទេដឹង?
៥. ជួនពេលខ្លះ ច្បាស់ភ្លេចខ្លួន ពួនថ្មើរម៉ាន
ពេលភ្ញាក់ប្រាណ បានមមើ ទើរព្រលឹម
ម្ដេចមិននៅ យូរទៀតទៅ ធ្វើឯងប្រឹង
ភ្នែកសម្លឹង នាឡិកា ម៉ោងប្រាំបី ។
៦. ខកម៉ោងរៀន ស្មៀននេះយ៉ាប់ ប្រាប់ឲ្យដឹង
ទើបពេលហ្នឹង ប្រឹងសរសេរ បានកាព្យថ្មី
ស្ដាយពេលយប់ ទប់សំណើច កំណាព្យអ្វី
យប់នោះអី មិនដឹងដេក ពីអង្កាល់ ។
៧. ស្ដាយធ្វើអ្វី ថ្វីពេលយប់ មានរាល់ថ្ងៃ
គួរសំចៃ ថ្លៃសុខភាព រៀបចំកាល
នៅមិននៅ ទៅជំងឺ ឈឺមិនស្រាល
គួររាងចាល អ្វីមិនស្ដាយ ស្ដាយពេលយប់ ៕
កំណាព្យមួយ ខែ វិច្ឆិកា 12, 2008
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ, ពីនេះពីនោះ.2 comments
កំណាព្យនេះខ្ញុំប្រទះក្នុងសៀវភៅ ប្រវត្តិពុធ្ធិកសិក្សានៅប្រទេសកម្ពុជា ដែលនិយាយអំពីកំណកំណើតរបស់ពុធ្ធិកសិក្សារហូតដល់ថ្ងៃបាត់បង់ទៅ ហើយនិងការរស់រានមានជីវិតឡើងវិញដល់សព្វថ្ងៃ ។ សព្វថ្ងៃមានតាំងពីសាលាពុធ្ធិកសិក្សារហូតដល់ថ្នាក់ឧត្តមសិក្សាទៀតផង គឺពុធ្ធិកសាកលវិទ្យាល័យ ។
រាត្រីគ្មានស្នេហ៍ ខែ វិច្ឆិកា 2, 2007
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ.30 comments
រាត្រីគ្មានស្នេហ៍
Lonely Night Poetry
១.រាត្រីនេះខ្ញុំនៅម្នាក់ឯង
កណ្តោចកណ្តែងអផ្សុកក្រៃ
សន្សើមក្រៅផ្ទះហាក់ឥតន័យ
ឱដួងច័ន្ទថ្លៃរះម្នាក់ឯង ។
២.ស្រណោះស្រណោកខ្លួនអភ័ព្វ
កើតមកមិនគាប់ខុសគេផ្សេង
សម្តីមិនដែលហ៊ានលលេង
និយាយថ្លាថ្លែងទៅនារី ។
៣.កើតទុក្ខរាល់ថ្ងៃចំបែងគិត
ឯណាគំនិតចិត្តក្លាហាន
ហ៊ានទេតបស្តីនឹងកល្យាណ
មិត្តភក្តិប៉ន្មានធ្លាប់ថាឲ្យ ។
៤.ឯងធ្វើមឹសៗវាឥតន័យ
មិនបានញ៉ែស្រីគ្មានខ្លឹមសារ
យ៉ាងនេះម្តេចកើតយើងប្រុសណា
ខ្ញុំថាចាំបាច់ដល់ថ្នាក់ហ្នឹង ?
៥.មិនចង់តែងទេដល់ត្រង់នេះ
សុំស្លេះប៉ុណ្ណេះរឿងអញ្ចឹង
ព្យាយាមរៀនសូត្រហើយខំប្រឹង
សុំត្រឹមសម្លឹងអនាគត ។
៦.អារម្មណ៍ធ្លាប់គិតហើយស្រមៃ
នឹកដល់ថ្លើមថ្លៃក្នុងសុបិន្ត
កំណាព្យតែងឆៅមិនទាន់ឆ្អិន
កវីមិនប៉ិនសូមលាហើយ.។
ថ្ងៃសុក្រ ទី១៨ ខែវិច្ឆិកា ២០០៥
ម៉ោង ៣:២៥នាទី យប់
កំណាព្យឈ្មោះខ្ញុំ ខែ តុលា 30, 2007
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ.16 comments
កំណាព្យ៖ ឈ្មោះខ្ញុំ
ឈ្មោះខ្ញុំមិនវែងតែងបីម៉ាត់
ចាំមិនឲ្យបាត់ប្ដូរទៅណា
ដូនតាដាក់ឲ្យ ន័យខេមរា
ខ្ញុំមានវាសនាកើតជាខ្មែរ ។
ត្រកូលឮហាក់ចិត្តប្រេះស្រាំ
អត្ថន័យនេះ នាំខ្ញុំកែប្រែ
ប្រៀបធៀបទៅនឹងន័យល្អហែរ
សៅភាគ្សសោភាស្រស់ឥតបី ។
ហៅថាថ្ងៃ សៅរ៍បែបស្ងៀមស្ងាត់
លប់ រ៍ ចេញបាត់ សៅ ទីទៃ
ណា មួយបន្ទាប់ជាប្រពៃ
សៅណា មិនបីខ្លីនាមា ។
មួយទៀតនាមជាតិឃ្លាតនៅបាំង
ធានីកៀនច្រាំងចាំងរដ្ឋា
ប្រទេសឬរដ្ឋកម្ពុជា
រដ្ឋ នេះហើយជាឈរទីបី ។
ឮបីស្រដីឈ្មោះខ្ញុំពិត
ត្រដាងជីវិតឲ្យមានន័យ
សៅណារដ្ឋ ជានាមកវី
កំណាព្យតែងខ្លីចប់ត្រឹមហ្នឹង ៕
ខែវិច្ឆិកា ២០០៥
ផ្កាយបង្អួតខ្លួនលើមេឃ ខែ មេសា 29, 2007
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ.4 comments
១. ឱ! ផ្កាយតូចអើយរះលើមេឃ
សែនស្រស់អនែកចំមុខផ្ទះ
ជួនជាមេឃាផ្ទៃស្រឡះ
ចិញ្ចែងរស្មីច្បាស់គួរគយគន់ ។
២. ខំលួចមើលអ្នករាល់រាត្រី
ដូចមានហេតុអ្វីមកប្រោះមន្ត
ដួងចិត្តនៃខ្ញុំស្រាលស្រទន់
ចង់តែបែរបន់ជួបពេលថ្ងៃ ។
៣. ខំចោលនេត្រាឆ្ងាយពេកពិត
ពពកខ្មៅជិតបាំងចរណៃ
ខានឃើញពន្លឺចិញ្ចាចនៃ
ភ័ក្ត្រផ្កាយនៅថ្ងៃទី២៣ ។
៤. តែទោះយ៉ាងណាស្អែកមកទៀត
រកពេលឆ្លះឆ្លៀតមើលពីដី
ទៅកាន់វេហាស៍ដែនដីថ្លៃ
សូមចិត្តប្រណីបង្ហាញកាយ ។
៥. ជាទីបញ្ចប់សូមស្លេះសិន
កំណាព្យមិនប៉ិនខាងរ៉ាប់រ៉ាយ
ឲ្យជួនរណ្ដំអត្ថន័យឆ្ងាយ
ឱ សម្រស់ផ្កាយក្នុងចិត្តខ្ញុំ ៕
តែងចប់ថ្ងៃទី ២៣ ខែមីនា ឆ្នាំ២០០៥
ណារដ្ឋ
សុបិននិមិត្តស្នេហ៍ ខែ មេសា 24, 2007
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ.5 comments
កណ្ដាលអាធ្រាត្របងយល់សប្តិ
ទ្រូងញ័រចំប្រប់បានជួបស្រី
កៀកពេលបែកគ្នាឆ្លងសម្ដី
អឹមអៀន ស្រស់ស្រីមិនស្ដីយូរ ។
ធ្លាប់តែជួបគ្នាគ្រាចៃដន្យ
ពិសីតូចតន់ភ័ក្ត្រផង់ផូរ
ហេតុម្ដេចពេលនេះចិត្តទន់ទោរ
ឃើញរូបបវរក្នុងសុបិន្ត ។
ឱ!សប្តិចម្លែកសប្តិមានន័យ
ធ្វើឲ្យកវីជួបមាសឆ្អិន
បេះដូងដើរលឿនស្ទើរក្ស័យក្សិណ
ភ្ញាក់ឡើងសុបិន្តរលាយអស់ ។
នៅក្នុងពិធីមិត្តជួបជុំ
បងឃើញមាសម៉ុមក្នុងគ្រានោះ
ជារឿងរ៉ាវខ្លីពីចិត្តស្មោះ
បេះដូងកម្លោះលង់ចិត្តស្នេហ៍ ។
ជួបអូនចុងក្រោយដូចនិស្ស័យ
មុនឃ្លាតទីទៃស្រីមាសមេ
សារសងពីរនាក់មិនយូរទេ
ចិន្តាខ្មាសស្នេហ៍ញាតិមិត្តដឹង ។
នេះសុបិន្តស្នេហ៍សុបិន្តខ្លី
សុបិន្តមានន័យស្ដីប៉ុណ្ណឹង
ទាញស្លាបប៉ាកកាមកខំប្រឹង
កត់ត្រារឿងហ្នឹងជាអនុស្សាវរីយ៍ ៕
អង្គារ ២៤ មេសា ២០០៧
ណារដ្ឋ
ភ្នែកតូចមានស្នេហ៍ ខែ មីនា 18, 2007
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ.5 comments
១. គ្រាន់តែក្រលែកចាប់ចិត្តភ្លឹក
អរជាពន្លឹកបានមើលយូរ
តែនរណាហ៊ានសុខចិត្តស៊ូ
ឱ! ភ្នែកទាំងគូម្ចាស់គេខឹង ។
២. កាលបងនៅរៀនវិទ្យាល័យ
សម្លឹងឥតន័យតែមិនដឹង
ភ្នែកតូចគេនោះមានអ្នកសម្លឹង
ឥឡូវភ្នែកហ្នឹងបងបានឃ្លាតហើយ ។
៣. ឥឡូវបងបានប្រទះភ្នែកថ្មី
ភ្នែកស្រស់ចរណៃទំនេរនៅឡើយ
បងមើលចង់លង់ស្នេហាត្រាណត្រើយ
ឱស!ឱ ភ្នែកអើយមានមន្តស្នេហ៍ម៉្លេះ ។
៤. ហេតុអ្វីចិត្តខ្ញុំចាប់ចិត្តភ្នែកតូច
ភ្នែកគេប៉ុនក្រូច(១) ដែលធ្លាប់ប្រទះ
មិនចាប់អារម្មណ៍ឡើយភ្នែកនេះ
ទ្រូងខ្ញុំស្ទើរប្រេះប្រទះភ្នែកតូច ។
៥. តែបានជួបហើយមិនដឹងនិស្ស័យ
មានន័យឬក្ស័យ ពេលដែលចិត្តលួច
ប៉ុនប៉ងជាគូទុកក្នុងគំនួច
ដួងចិត្តបងលួចទុកអូនជាគូ ។
៦. ឱ! អូនភ្នែកតូច អូននារីខ្មែរ
ស្រស់មិនដូចទេ ក្នុងគំនូរ
បើសិនបានអូនមកធ្វើជាគូ
ជីវិតបងប្ដូរជូនត្រាណត្រើយមួយ ។
៧. ឱ! ក្ដីស្រម៉ៃដ៏សែនសប្បាយ
បានជួបឆោមឆាយជាពន្លកត្រួយ
ទោះក្នុងសុបិន្ត ឬក្នុងភួយ
ចិត្តនេះអស់ព្រួយ បានឃើញភ្នែកតូច ។
៨. នារីនឹមនួនភ្នែកតូចបងអើយ
គឺអូននេះហើយ គ្មានភ្នែកណាដូច
ដួងរត្នន៍ឯណាភ្លឺជាងភ្នែកតូច
កែវភ្នែកមុតស្រួច ក្នុងភ្នែកបង ៕
———————————
(១) ភ្នែកប៉ុនក្រូច ៖ ភ្នែកធំ
ថ្ងៃសៅរ៍ ទី១៤ ខែតុលា ឆ្នាំ២០០៦
តែងចប់ម៉ោង ០១ និង៥៨នាទីយប់
ណារដ្ឋ
«ឯណាផ្កាខ្ញុំ»និងការតឃ្លាកំណាព្យផ្សេងៗពីវេបសាយខ្មែរប្រូហ្វាល ខែ មីនា 16, 2007
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ.16 comments
សួស្ដី! នេះជាវើសិនថ្មីរបស់កំណាព្យឯណាផ្កាខ្ញុំ ។ កំណាព្យនេះត្រូវបានដាក់នៅក្នុងវេបសាយមួយឈ្មោះថា ខ្មែរប្រូហ្វាល (khmerprofile.com) តាំងពីថ្ងៃទី១០ខែតុលាឆ្នាំ២០០៦។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាឃ្លាកំណាព្យដែលមានការឆ្លើយតបរបស់ប្រិយមិត្តអ្នកចូលចិត្តកំណាព្យ។ សូមរីករាយអានចុះបាទ!
១. ឱ! សួនបុបា្ផផ្ការីករយពាន់
តើផ្កាតូចតន់នៅត្រង់ណា
បងចង់បេះមួយមករក្សា
បុប្ផាមួយណាស្រស់ជាងគេ ។
២. ផ្ការីកក្នុងចិត្តផ្កាមាននិស្ស័យ
ផ្កាមានក្លិនឈ្ងុយក្រអូបម៉្លេះទេ!
បើបងបានថ្នមបមបីមាសមេ
មិនឲ្យផ្កាស្នេហ៍ស្រពោនស្វិតឡើយ ។
៣. តែផ្កាមួយនេះផ្កាមានរបង
ក្នុងសួននួនល្អងមានម្ចាស់មើលថែ
ស្រោចទឹកដាក់ជីថែទាំផងដែរ
ធ្វើម្ដេចបានក្បែរនឹងក្រេបលម្អង ។
៤. ផ្កាអើយ ផ្កាស្រស់បងសូមស្រង់ក្លិន
ផ្កាស្រស់មាសឆ្អិន ឆ្លុះពណ៌មួយទង
បងសូមបេះមួយ យកមកត្រកង
ថែទាំនួនល្អង លុះជីវិតក្ស័យ ។
៥. នេះកំណាព្យស្នេហ៍ ថែផ្កាស្រី
ជាផ្កានិស្ស័យ ក្លិនក្រអូបសាយ
កំណាព្យមានន័យ ព្រោះតែផ្កាហើយ
ឱ! បុប្ផាអើយ បុប្ផាផ្កាខ្ញុំ ៕
ម៉ាណាវី ៖
ស្រឡាញ់ផ្កាអូនវិញទៅពុំងារ
មិនទាន់មានគ្នាគ្មានម្ចាស់ថែទាំ
ផ្កាអូនស្រពោនរង់ចាំភ្លៀងធំ
Need អ្នកថែទាំជ្រោយគុម្ពដាក់ជី ។
ណារដ្ឋ ៖
អូនម៉ាណាវីផ្កាបណ្ដូលចិត្ត
ធ្វើម្ដេចជីវិតអូនជាបុបា្ផ
តែបងមិនមែនជាភ្លៀងឡើយណា៎
កន្លង់អស្ចារ្យ គឺរូបបង ។
បើអូនជាផ្ការង់ចាំភ្លៀង
ធ្វើម្ដេចនឹងហ៊ានបងជាបក្សា
ក្រេបហើយរត់ពួនខ្លាចភ្លៀងឫស្យា
ប្រល័យសង្ខារបងឲ្យរីងរៃ ។
បើបេះមកទុកវាគង់ក្រៀមស្វិត
ក្នុងថូមាសមិត្តស្រោចទឹករាល់ថ្ងៃ
ដាក់ជីប៉ុណ្ណាក៏គង់រោយក្ស័យ
ឱផ្កាចរណៃបងអាល័យណាស់ ។
ដារ៉ូនី ៖
ផ្កាដុះក្នុងសួនផ្កាស្រស់អស្ចារ្យ
តែអនិច្ចារសុទ្ធតែផ្ការបស់គេ
ផ្ការីកស្រស់ណាស់តែឥតទំនេរ
កន្លង់សុំស្នេហ៍ពិតជាខូចចិត្ត ។
ផ្កាក្នុងរបងគ្រងដោយមេបា
តឹងតែងអស្ចារ្យមិនងាយចូលជិត
ចង់ធ្វើជាគូត្រូវខំយកចិត្ត
Her Parentsពិតលើកឲ្យមិនខាន។
ចំណែកកន្លង់ស្មោះត្រង់ប៉ុណ្ណា?
ឬដើរក្រេបផ្កាតាមតែអំពើចិត្ត
ពីមួយទៅមួយដោយគ្មានរិះគិត
បានកាយណាយចិត្តរិះរកផ្កាថ្មី ។
បើសិនដូចនេះប្រុសគួរបោះបង់
ឈប់រកផ្កាត្រង់ក្នុងសួនបុប្ផា
គួរតែទៅរកផ្កាថ្មវិញណា
ទោះក្រេបយ៉ាងណាក៏មិនរុះរោយ ៕
រាល់អត្ថបទដើម សូមចុចទីនេះ ដើម្បីចូលទៅកាន់ទំព័រដែលបានដាក់ចេញនូវកំណាព្យទាំងនេះ ។
បងស្ដាយអូនណាស់ ខែ កុម្ភៈ 28, 2007
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ.9 comments
១. បងស្ដាយអូនណាស់ មិនគួរឃ្លាត
ស្នេហ៍អ្នកផ្សេងទៀត ចោលរូបបង
បងនៅអាល័យដៃត្រកង
អីឡូវរបងផ្ទះទីទៃ ។
២. ពីតូចដល់ធំយើងស្គាល់គ្នា
ផ្ទះបងពុំងារ ក្បែរគ្នានៃ
អនុស្សាវរីយ៍ កាលពីក្មេងវ័យ
តែពេលនេះស្រីបំភ្លេចអស់ ។
៣. បងមិនបន្ទោសរូបអូនទេ
អូនតាមបាមេ តែអាលោះ
អាល័យរូបបងដែលធ្លាប់ស្មោះ
អូនថាកាត់ចុះ ចិត្តនោះណា ។
៤. ជួបអូនចុងក្រោយថ្ងៃមង្គល
ថ្ងៃមានវិបុល គ្រប់ប្រការ
បងសួរទៅស្រីតើគិតយ៉ាងណា
ភ្លេចចុះសន្យា អូនឈប់ស្ដី ។
៥. ចប់ហើយ និស្ស័យយើងប៉ុណ្ណឹង
ទោះបីនៅប្រឹងក៏គ្មានន័យ
អូនជាសង្សារស្នេហ៍ក្មេងខ្ចី
ពេលនេះមានប្ដី ផ្ដាច់ស្នេហ៍បង ៕
កំណាព្យនេះ មានចំណងជើងជាភាសាអង់គ្លេសថា «Goodbye My Lover»
ចុចទីនេះ ដើម្បីអានរឿង แฟนฉัน My Girl របស់សុភ័ក្រ
Click Here, If can not read
កំណាព្យ៖ «ឯណាផ្កាខ្ញុំ» ខែ កុម្ភៈ 26, 2007
Posted by រដ្ឋ in កំណាព្យ.6 comments
ដើម្បីជាកិច្ច ចាប់ផ្ដើមក្នុងអំនានផ្នែកកំណាព្យ ជាដំបូង អំនានភាសាខ្មែរសូមជូនកំណាព្យមួយ ដែលមានចំណងជើងថា «ឯណាផ្កាខ្ញុំ» ។ កំណាព្យនេះតែងចប់ក្នុង ខែ តុលា ឆ្នាំ ២០០៦ ជាកំណាព្យបែបមនោសញ្ចេតនា ។ សូមរីករាយ ជាមួយនឹង ទឹក ដម កំណាព្យ កាព្យឃ្លង ដ៏សែន មិនសូវ ពិរោះ របស់ខ្ញុំ មើល៍ ថាវាមានអត្ថន័យ និងអត្ថរសយ៉ាងណា?
១. ឱ! សួនបុបា្ផផ្ការីករយពាន់
តើផ្កាតូចតន់នៅត្រង់ណា
បងចង់បេះមួយមករក្សា
បុប្ផាមួយណាស្រស់ជាងគេ ។
២. ផ្ការីកក្នុងចិត្តផ្កាមាននិស្ស័យ
ផ្កាមានក្លិនឈ្ងុយក្រអូបម៉្លេះទេ!
បើបងបានថ្នមបមបីមាសមេ
មិនឲ្យផ្កាស្នេហ៍ស្រពោនស្វិតឡើយ ។
៣. តែផ្កាមួយនេះផ្កាមានរបង
ក្នុងសួននួនល្អងមានម្ចាស់មើលថែ
ស្រោចទឹកដាក់ជីថែទាំផងដែរ
ធ្វើម្ដេចបានក្បែរនឹងក្រេបលម្អង ។
៤. ផ្កាអើយ ផ្កាស្រស់បងសូមស្រង់ក្លិន
ផ្កាស្រស់មាសឆ្អិន ឆ្លុះពណ៌មួយទង
បងសូមបេះមួយ យកមកត្រកង
ថែទាំនួនល្អង លុះជីវិតក្ស័យ ។
៥. នេះកំណាព្យស្នេហ៍ ថែផ្កាស្រី
ជាផ្កានិស្ស័យ ក្លិនក្រអូបសាយ
កំណាព្យមានន័យ ព្រោះតែផ្កាហើយ
ឱ! បុប្ផាអើយ បុប្ផាផ្កាខ្ញុំ ៕
សូមរង់ចាំអានកំណាព្យបន្តទៀត «ភ្នែកតូចមានស្នេហ៍» ដែលនឹងចេញក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ!
