Category Archives: កំណាព្យ
ស្ដាយយប់
ល្ងាចនេះ ខ្ញុំរើក្នុងកាតាបចាស់មួយ ឃើញកូនសៀវភៅតូចមួយ ដែលសឹងតែភ្លេចថាមានវាទៅហើយ ។ សៀវភៅនេះជាកាដូពីមិត្រភក្តិម្នាក់ ។ បើកមើលប៉ុន្មានទំព័រទៅ ក៏ឃើញមានកំណាព្យចាស់ជាងដប់ដែលសរសេរឡើងវិញ និងអាថ្មីបីបួនផង ។ ភ្នកថា ឱ! កាលនោះចិត្តអង្គអញវក់តែនឹងកំណាព្យទេតើ មិនដូចឥឡូវសោះ ដែលវក់តែនឹងរឿងលោកិយសុទ្ធសាធ… ខាងក្រោមនេះ នឹងមានសេចក្ដីក្នុងកាព្យមួយនោះហើយ ។ សង្ខេប៖ កាលខ្ញុំនៅជាសិស្សលីសេនៅឡើយ ចាំបានថាកាលនោះ ពុំដឹងជាអ្វីឲ្យតែពេលយប់ឡើង ខ្ញុំមិនចង់ចូលគេងសោះឡើយ ព្រោះថាវេលាយប់ខ្លីណាស់ បើនឹងសម្រាកទៅតើមានពេលឯណានឹងបានកំដស្បៃរាត្រីដែលស្ងាត់មនោរម្យទៅ ព្រោះអីពេលថ្ងៃបើមិននៅសាលា ក៏ទៅជួយម៉ែនៅឯផ្សារដែរ ។ ពុំបានដូចចិត្តគ្រប់ពេលទេ ព្រោះនៅយប់ជ្រៅពុំមែនបានន័យថា ខ្ញុំសម្ងំរៀនសូត្រ បើកគម្ពីរវេទឯណាមកមើលនោះទេ ព្រោះយប់ជ្រេទៅ បន្ទាប់ពីអាស្រ័យបាយនៅម៉ោងជាង ៨យប់ និងងូតទឹករួចរាល់ ក៏តាំងឡើងទៅលើផ្ទះ បម្រុងរំឭកមេរៀនខ្លះ តែត្របកភ្នែកវាទន់ទេរទៅៗរកកលតែបិទ ។ សូមលើកកំណាព្យមួយស្រង់ចេញពីកូនសៀវភៅនោះមក មានចំណងជើងថា “ស្ដាយយប់” មើលកាលបរិច្ឆេទ វាត្រូវបានតែងចប់ក្នុងថ្ងៃទី ៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០០៨ ។ ១. ព្រះអាទិត្យ ខិតបាំងភ្នំ ទុំមេឃា ប្រែនភា ជាងងឹត បន្តិចម្ដង យប់ចូលដល់ ខ្យល់បក់វូ ត្រជាក់ខ្នង គ្រានេះម្ដង ដូចបំណង ប៉ងរាត្រី ។ …
កំណាព្យមួយ
កំណាព្យនេះខ្ញុំប្រទះក្នុងសៀវភៅ ប្រវត្តិពុធ្ធិកសិក្សានៅប្រទេសកម្ពុជា ដែលនិយាយអំពីកំណកំណើតរបស់ពុធ្ធិកសិក្សារហូតដល់ថ្ងៃបាត់បង់ទៅ ហើយនិងការរស់រានមានជីវិតឡើងវិញដល់សព្វថ្ងៃ ។ សព្វថ្ងៃមានតាំងពីសាលាពុធ្ធិកសិក្សារហូតដល់ថ្នាក់ឧត្តមសិក្សាទៀតផង គឺពុធ្ធិកសាកលវិទ្យាល័យ ។
រាត្រីគ្មានស្នេហ៍
រាត្រីគ្មានស្នេហ៍ Lonely Night Poetry ១.រាត្រីនេះខ្ញុំនៅម្នាក់ឯង កណ្តោចកណ្តែងអផ្សុកក្រៃ សន្សើមក្រៅផ្ទះហាក់ឥតន័យ ឱដួងច័ន្ទថ្លៃរះម្នាក់ឯង ។ ២.ស្រណោះស្រណោកខ្លួនអភ័ព្វ កើតមកមិនគាប់ខុសគេផ្សេង សម្តីមិនដែលហ៊ានលលេង និយាយថ្លាថ្លែងទៅនារី ។ ៣.កើតទុក្ខរាល់ថ្ងៃចំបែងគិត ឯណាគំនិតចិត្តក្លាហាន ហ៊ានទេតបស្តីនឹងកល្យាណ មិត្តភក្តិប៉ន្មានធ្លាប់ថាឲ្យ ។ ៤.ឯងធ្វើមឹសៗវាឥតន័យ មិនបានញ៉ែស្រីគ្មានខ្លឹមសារ យ៉ាងនេះម្តេចកើតយើងប្រុសណា ខ្ញុំថាចាំបាច់ដល់ថ្នាក់ហ្នឹង ? ៥.មិនចង់តែងទេដល់ត្រង់នេះ សុំស្លេះប៉ុណ្ណេះរឿងអញ្ចឹង ព្យាយាមរៀនសូត្រហើយខំប្រឹង សុំត្រឹមសម្លឹងអនាគត ។ ៦.អារម្មណ៍ធ្លាប់គិតហើយស្រមៃ នឹកដល់ថ្លើមថ្លៃក្នុងសុបិន្ត កំណាព្យតែងឆៅមិនទាន់ឆ្អិន កវីមិនប៉ិនសូមលាហើយ.។ ថ្ងៃសុក្រ ទី១៨ ខែវិច្ឆិកា ២០០៥ ម៉ោង ៣:២៥នាទី យប់
កំណាព្យឈ្មោះខ្ញុំ
កំណាព្យ៖ ឈ្មោះខ្ញុំ ឈ្មោះខ្ញុំមិនវែងតែងបីម៉ាត់ ចាំមិនឲ្យបាត់ប្ដូរទៅណា ដូនតាដាក់ឲ្យ ន័យខេមរា ខ្ញុំមានវាសនាកើតជាខ្មែរ ។ ត្រកូលឮហាក់ចិត្តប្រេះស្រាំ អត្ថន័យនេះ នាំខ្ញុំកែប្រែ ប្រៀបធៀបទៅនឹងន័យល្អហែរ សៅភាគ្សសោភាស្រស់ឥតបី ។ ហៅថាថ្ងៃ សៅរ៍បែបស្ងៀមស្ងាត់ លប់ រ៍ ចេញបាត់ សៅ ទីទៃ ណា មួយបន្ទាប់ជាប្រពៃ សៅណា មិនបីខ្លីនាមា ។ មួយទៀតនាមជាតិឃ្លាតនៅបាំង ធានីកៀនច្រាំងចាំងរដ្ឋា ប្រទេសឬរដ្ឋកម្ពុជា រដ្ឋ នេះហើយជាឈរទីបី ។ ឮបីស្រដីឈ្មោះខ្ញុំពិត ត្រដាងជីវិតឲ្យមានន័យ សៅណារដ្ឋ ជានាមកវី កំណាព្យតែងខ្លីចប់ត្រឹមហ្នឹង ៕ ខែវិច្ឆិកា ២០០៥
សុបិននិមិត្តស្នេហ៍
កណ្ដាលអាធ្រាត្របងយល់សប្តិ ទ្រូងញ័រចំប្រប់បានជួបស្រី កៀកពេលបែកគ្នាឆ្លងសម្ដី អឹមអៀន ស្រស់ស្រីមិនស្ដីយូរ ។ ធ្លាប់តែជួបគ្នាគ្រាចៃដន្យ ពិសីតូចតន់ភ័ក្ត្រផង់ផូរ ហេតុម្ដេចពេលនេះចិត្តទន់ទោរ ឃើញរូបបវរក្នុងសុបិន្ត ។ ឱ!សប្តិចម្លែកសប្តិមានន័យ ធ្វើឲ្យកវីជួបមាសឆ្អិន បេះដូងដើរលឿនស្ទើរក្ស័យក្សិណ ភ្ញាក់ឡើងសុបិន្តរលាយអស់ ។ នៅក្នុងពិធីមិត្តជួបជុំ បងឃើញមាសម៉ុមក្នុងគ្រានោះ ជារឿងរ៉ាវខ្លីពីចិត្តស្មោះ បេះដូងកម្លោះលង់ចិត្តស្នេហ៍ ។ ជួបអូនចុងក្រោយដូចនិស្ស័យ មុនឃ្លាតទីទៃស្រីមាសមេ សារសងពីរនាក់មិនយូរទេ ចិន្តាខ្មាសស្នេហ៍ញាតិមិត្តដឹង ។ នេះសុបិន្តស្នេហ៍សុបិន្តខ្លី សុបិន្តមានន័យស្ដីប៉ុណ្ណឹង ទាញស្លាបប៉ាកកាមកខំប្រឹង កត់ត្រារឿងហ្នឹងជាអនុស្សាវរីយ៍ ៕ អង្គារ ២៤ មេសា ២០០៧ណារដ្ឋ
Khmer Dictionary
Recent Comments